Liefst een op de drie Vlaamse vrouwen is al bij het begin van haar zwangerschap te dik. Gevaarlijk, want deze vrouwen lopen een pak meer kans op complicaties tijdens de zwangerschap en de bevalling.
In 2007 bleek uit de doctoraatsthesis van onderzoekster Isabelle Guelinckx (KU Leuven) al dat een kwart van de vrouwen die in het Leuvense op prenatale raadpleging gingen, zwaarlijvig zijn. Vandaag heeft het SPE, het Studiecentrum voor Perinatale Epidemiologie, cijfers voor heel Vlaanderen.
‘Van 57.179Vlaamse vrouwen die in 2009 bevielen, hebben we het gewicht en de lengte in het begin van de zwangerschap opgeslagen om zo het BMI te kunnen berekenen’, vertelt Guy Martens van het SPE. In totaal bevielen dat jaar in Vlaanderen zo’n 65.000 vrouwen.
‘Het merendeel, 63procent, had een normaal gewicht (een BMI tussen 18,5 en 24,9), terwijl 21,5procent kampte met overgewicht (BMI tussen 25 en 29,9). Iets meer dan 10 procent was extreem zwaarlijvig, en had bij de start van de zwangerschap al een BMI over de 30′, aldus Martens.
In totaal dus 31,7 procent – of bijna één op de drie – Vlaamse vrouwen die overgewicht hebben op het moment dat ze zwanger worden.
En dat is veel, zegt Isabelle Guelinckx. ‘Want vrouwen met overgewicht worden niet alleen moeilijker zwanger, ze lopen ook veel meer kans op complicaties eens ze zwanger zijn.’
Gevaar voor kindje
Zwaarlijvige mama’s lopen niet alleen meer kans op zwangerschapsdiabetes, zwangerschapsvergiftiging of een keizersnede, ook voor de baby is het gevaarlijk. Zo is er meer kans op een miskraam of afwijkingen, die op echo’s moeilijker te detecteren zijn.
Kelly Vermeulen is 27 en zwaarlijvig. Drie jaar geleden beviel ze, negen weken te vroeg, van Matteo. Hij woog toen amper 1,1 kilo.
‘Ik heb nooit complexen gehad over mijn overgewicht’, zegt Kelly. ‘Maar ik heb ook nooit geweten hoeveel gevaar het inhield voor mijn kindje.’
Na 28 weken kwam Kelly met een zwangerschapsvergiftiging in het ziekenhuis terecht. ‘Gelukkig konden we Matteo’s geboorte nog rekken tot zijn longetjes volgroeid waren.’
Matteo is nu drie en heeft hij zijn achterstand volledig ingehaald. Maar toen het tijd werd om aan een broertje of zusje te beginnen, wilde Kelly eerst iets doen aan haar gewicht.
‘Want zoiets wil je geen tweede keer meemaken. Ik bewoog meer, at gezonder, kleinere porties. Zo slaagde ik erin 15 kilo af te vallen. Ik kreeg groen licht voor een nieuwe zwangerschap.’
In december vorig jaar was Kelly weer zwanger. ‘Om de paar weken ging ik naar de gynaecoloog en ik kreeg pillen om mijn bloeddruk onder controle te houden. Maar het belangrijkste: ik kwam gedurende mijn zwangerschap maar 5kilo bij. Vorige maand werd Alessio geboren, een kerngezonde baby.’
Richtlijnen
Sind 2009 bestaan er officiële richtlijnen over hoeveel een zwangere vrouw ‘gezond’ mag bijkomen, maar volgens Isabelle Guelinckx weten heel veel vrouwen dat niet. ‘Omdat deze richtlijnen ook bij veel gynaecologen niet algemeen bekend zijn.’
‘Een vrouw met een normaal gewicht mag 11,5 tot 16 kilo bijkomen, iemand met ondergewicht mag zelfs tot 19 extra kilo gaan.’
Voor de groep met een BMI tussen 25 en 30 is het beter de extra kilo’s te beperken. ‘Tot zo’n 7 à 11 kilo. Gezonder voor mama én baby.’
Obese vrouwen, met een BMI van boven de 30, mogen maximaal 5 tot 9 kilo aankomen. Dat is ongeveer het totaalgewicht van baby, vruchtzak, vruchtwater, moederkoek, extra baarmoederweefsel en 1 liter extra bloed.
‘Je moet niet eten voor twee tijdens een zwangerschap, wel twee keer zo gezond eten. En blijf maar vrolijk bewegen. Je bent zwanger, niet ziek, tenzij je arts anders adviseert’, zegt Guelinckx.
Body Mass Index of BMI bereken je door je gewicht in kilogram te delen door je lengte in meter x lengte in meter. Je hebt een gezond gewicht als je BMI tussen 18.5 en 25 kg/m² ligt. ( uit het nieuwsblad)